Self-Imposed Exile | Live from Steinway Hall

Go To Artist Page

Recommended if You Like
Olivier Messiaen Ornette Coleman

More Artists From
United States - NY - New York City

Other Genres You Will Love
Avant Garde: Electro-Acoustic Classical: Chamber Music Moods: Type: Improvisational
Sell your music everywhere
There are no items in your wishlist.

Live from Steinway Hall

by Self-Imposed Exile

Chamber music redefined by improvisation and live electronic sound design. Mixing classical composition and forms with improvisation, with a sprinkle of free jazz expression.
Genre: Avant Garde: Electro-Acoustic
Release Date: 

We'll ship when it's back in stock

Order now and we'll ship when it's back in stock, or enter your email below to be notified when it's back in stock.
Continue Shopping
available for download only
Share to Google +1

To listen to tracks you will need to update your browser to a recent version.

  Song Share Time Download
1. Improvisation 1: Wolfless, I Approach (Live)
4:17 $0.99
2. Fly Try (Live)
1:10 $0.99
3. Attritional (Live)
2:45 $0.99
4. Sideways Mountain (Live)
2:24 $0.99
5. Gravity Contest (Live)
1:20 $0.99
6. Sugarhark (Live)
2:35 $0.99
7. Sounds from the Self-Exposed Exile: Can It Be Asked? (Live)
1:01 $0.99
8. Repeat Gaze (Live)
1:38 $0.99
9. Lily Slip-Up (Live)
1:10 $0.99
10. Shade for Swarm (Live)
6:22 $0.99
11. Inevitable / Thrill (Live)
2:05 $0.99
Downloads are available as MP3-320 files.


Album Notes
Self-Imposed Exile "Live from Steinway Hall"

Next Lifetime

Small settlers pitch tents in my heart, sometimes
for just nights at a time. Their tiny
pins and hammers beat at me in a way
that’s inexplicable like communicating
an itch; I can’t
tell you any more.

Jakub Rojek- piano, compositions
Aaron Kruziki- saxophones, clarinets, tibetan prayer cymbals
Shaun Sutkus- sound engineering, impulse response

Graphic Design-
Poetry & Track Names-

Produced by Self-Imposed Exile
Mastered by Bonati Mastering on 6/3/2015
Recorded by Shaun Sutkus on 12/21/2014 in the Rotunda of Steinway Hall, 109 W. 57 Street, New York, NY 10019

2015© Self-Imposed Exile, as released by A-side Records, all rights reserved

In today’s culture saturated with more verbiage than substance, finding artistic products of value is oftentimes a laborious quest that generally produces few satisfying results. The disc you are holding in your hands is one such rare find. Recorded by a newly formed trio with an enigmatically sounding name, Self-Imposed Exile, the album offers a fresh perspective on contemporary chamber music. The word “contemporary” is the keyword here, as the music you are about to experience is an attempt at a re-definition of chamber music as an intelligent mix of composition, improvisation, and electronic sounds. The new genre is not just classical, not just jazz, and not just electronic music, but a combination thereof. On the surface, these labels may seem meaningless, but if you listen to this album with open ears, you’ll know what I mean.

Self-Imposed Exile consists of three musicians: Jakub Rojek, pianist and composer of most of the materials on the album; reedman Aaron Kruziki who moves effortlessly from the clarinet to bass clarinet to alto and soprano saxophones; and the electronic guru Shaun Sutkus responsible for the overall sound-design of the album. The ensemble was formed in 2015, following an experimental live recording at the renowned Steinway Hall in Manhattan. A portion of this unique event is presented on this album.

It was actually the hall itself that determined the sonic parameters of this recording. During the recording session, the trio discovered that the naturally occurring acoustics of the thirty-five-foot Steinway Rotunda defined what could and couldn’t be played. At that moment, the musicians had to either adjust their approach to sound or to suffer the consequences of an overly-reverberant room. As a result, the trio did away with any preconceived notions of sound and form, and instead became totally attuned to the dictates of the room. Musically, the performers had to exile their old selves in order to be with their present selves. Live from Steinway Hall offers an insight into this extraordinary process.

The content of the album is minimal – roughly twenty-seven minutes of music – which in itself is a bold statement by the artists who feel no pressure to provide us with additional fifty minutes of filler music so common in the commercial music world. The limit imposed on the duration of the material was also motivated by the simultaneous release of the album on an LP, certainly a rewarding medium for this inspired set of pieces.

The album opens with Improvisation 1, a continuum of six miniatures with a well-defined trajectory. The first segment titled “Wolfless, I Approach” begins with sparse sounds of tibetan cymbals that transition into a multiphonic dialog between registers played by Kruziki on the bass clarinet. This reference to “world music” generates a sonic representation of distance in time and space – a nod towards the archaic and the natural in music. When the piano enters in the second episode entitled “Fly Try,” the concert hall aesthetic takes over. Under Rojek’s fingers, the music gains momentum, and echoes of Debussy, Bartok, and Stravinsky begin to mingle in this short miniature. What follows in the third segment, aptly titled “Attritional,” is an engaging dialogue between the piano and the soprano sax that blends together rhythmic brilliance with neoclassical touches, all of which are tastefully coated with quirky avant-garde twists. Various forms of interaction between the piano and the alto saxophone are displayed in three subsequent episodes, each of which reveals a different character. In “Sideways Mountain” the musicians expose a rich palette of colors in their ever-changing instrumental dialogues. In “Gravity Contest,” they highlight playfulness, while in “Sugarhark,” a finale of sorts, they focus on virtuosity that increases the intensity of the proceedings. It is also in this section that jazz sensibilities of both musicians come to the fore and significantly enhance this large-scale classical improvisation.

The focus on improvisation in the first piece on the album is balanced out with Sounds from the Self-Exposed Exile, sonata for clarinet and piano composed by Rojek. Unlike the former, this five-movement piece is tighter and more worked out, although stylistically related to its improvised predecessor. The sonata’s purely musical narrative is easy to follow, but for those who like guideposts, programmatic titles will surely help. The sequence of events begins with an exploration of contrapuntally-impressionistic territories in “Can It Be Asked?”, which gives way to dance-like rhythms with emotional peaks in the piano part in “Repeat Gaze.” “Lily Slip Up” is another dance with humorous quasi-slip-ups referenced in the title; it is followed by “Shade for Swarm,” a longer movement that features expansive ostinato-like rhythms with expressive highs and lows. The final movement, “Inevitable/Thrill,” goes back to simplicity viewed through a postmodern lens; we witness a natural, unadorned melody and a bit of pathos for closure – a charming and effective gesture that brings the piece to its swift end.
Self-Imposed Exile has performed at the Vancouver and Toronto International Jazz Festivals, the Opderschmelz Chopin Festival (Luxembourg), Chopin Theatre Chicago, CMJ music festival and SXSW. Additionally, the trio has received commissions from the Chelsea Music Festival, the Darmstadt International Composition Competition and Spark & Echo Arts. If you look hard enough, you may be able to catch them live in similar venues that are open to contemporary music with an edge.

© 2015, Zbigniew Granat

W dzisiejszej kulturze nasyconej przerostem formy nad treścią poszukiwanie wartościowych produktów artystycznych jest nierzadko zajęciem pracochłonnym i na ogół przynoszącym niewiele zadowalających wyników. Płyta, którą trzymacie państwo w rękach jest jednym z takich właśnie rzadkich okazów. Nagrana przez niedawno powstałe trio o nieco enigmatycznie brzmiącej nazwie Self-Imposed Exile płyta ta prezentuje świeże podejście do współczesnej muzyki kameralnej. Słowo "współczesny" jest tutaj słowem-kluczem, bowiem muzyka, której macie państwo okazje doświadczyć jest próbą zdefiniowania muzyki kameralnej na nowo, jako formy inteligentnie syntetyzującej trzy sfery: kompozycji, improwizacji oraz elektroniki. Ten nowo powstały gatunek nie jest wyłącznie muzyka poważną, jazzem bądź muzyką elektroniczną, lecz raczej ich połączeniem w jedną całość. Z pozoru może się wydawać, że etykiety te są zupełnie nieistotne, ale kiedy posłuchacie państwo tej płyty z otwartymi uszami, to co mam na myśli stanie się jasne.

Self-Imposed Exile to formacja, którą tworzą następujący muzycy: Jakub Rojek, pianista i kompozytor większości materiałów na płycie; multiinstrumentalista Aaron Kruziki, który z łatwością zamienia klarnet na klarnet basowy, saksofon altowy bądź sopranowy; i wreszcie guru elektroniki Shaun Sutkus, projektant całościowej koncepcji dźwiękowej niniejszego albumu. Omawiane trio powstało w roku 2015 tuż po eksperymentalnym nagraniu live, jakiego zespól dokonał w renomowanej Steinway Hall na Manhattanie. Część muzyki zarejestrowanej podczas tego wyjątkowego wydarzenia została wydana na tej właśnie płycie.

Pewną ciekawostką jest to, że to właśnie dźwiękowe parametry sali, w której powstało nagranie w dużej mierze określiły jego ostateczny kształt. Otóż podczas sesji nagraniowej muzycy odkryli, że naturalna akustyka rotundy Steinwaya narzuciła im pewne ograniczenia w kwestii wyboru materiału dźwiękowego. W trakcie nagrania artyści musieli podjąć wybór: albo dostosują swoja grę do walorów dźwiękowych sali albo nagranie ucierpi z powodu nadmiernego pogłosu. W efekcie postanowili oni odrzucić wcześniej zaplanowane koncepcje formalno-brzmieniowe i na to konto podporządkować się wymaganiom akustycznym sali. Wykonawcy odrzucili zatem swoją własną tożsamość muzyczną po to, by zaakceptować tożsamość nową, kształtującą się w chwili nagrania. Live form Steinway Hall umożliwia nam odtworzenie tego niezwykłego zjawiska.

Muzyczna treść albumu jest minimalistyczna – jest to zaledwie dwadzieścia siedem minut muzyki - co samo w sobie jest dość odważnym posunięciem ze strony artystów, najwyraźniej nie będących pod presja zapełnienia całego krążka muzyka mniejszego kalibru, jak to często bywa w przypadku muzyki komercyjnej. Należy tez dodać, ze to ograniczenie nałożone na czas trwania płyty było również podyktowane decyzją wydania albumu nie tylko na płycie kompaktowej, ale i na winylu, co z pewnością usatysfakcjonuje fanów brzmień analogowych. Album ten otwiera Improwizacja 1, seria sześciu miniatur o wyraźnie określonym przebiegu formalnym. Pierwszy segment zatytułowany "Wolfless, I Approach" rozpoczynają ascetyczne brzmienia gongów tybetańskich, które wkrótce przechodzą w multifoniczny dialog rejestrów wyimprowizowany przez Kruziki na klarnecie basowym. Owo nawiązanie do "world music" to dźwiękowe odzwierciedlenie zjawisk odległych w czasie i przestrzeni – coś w rodzaju ukłonu w stronę archaiczności i naturalności w muzyce. Wraz z wejściem fortepianu w drugiej części zatytułowanej "Fly Try" główną rolę zyskuje estetyka sali koncertowej. Pod palcami Rojka muzyka nabiera rozpędu, a wraz z nim zaczynają przenikać się echa Bartoka, Debussy'ego i Strawińskiego. Główną domeną trzeciej części trafnie zatytułowanej "Attritional" jest dialogowanie fortepianu z saksofonem sopranowym, w którym rytmiczna błyskotliwość łączy się z elementami neoklasycyzmu, a wszystko to gustownie okraszone delikatnymi ukłonami w stronę awangardy. Zróżnicowane formy współdziałania fortepianu z saksofonem altowym zaprezentowane są w trzech kolejnych częściach, z których każda ujawnia odmienny charakter.

W "Sideways Mountain" muzycy eksponują szeroka paletę barw w swych nieustannie zmiennych dialogach instrumentalnych. W "Gravity Contest" – kładą nacisk na zabawowość, zaś w finałowym "Sugarhark" – na wirtuozerię oraz intensywność przebiegu. W tej części dochodzi tez do głosu jazzowa wrażliwość obu muzyków, która istotnie wzbogaca tę szeroko zakrojoną klasyczną improwizację.
Przeciwwagę dla improwizacji wyeksponowanej w pierwszym utworze na płycie stanowi skomponowana przez Rojka sonata na klarnet i fortepian i zatytułowana Sounds from the Self- Exposed Exile. W przeciwieństwie do poprzedniego utworu ta kompozycja w pięciu częściach ujawnia większą złożoność formalną i strukturalną, choć stylistycznie związana jest z improwizacją otwierającą płytę. Czysto muzyczna narracja sonaty jest łatwa do uchwycenia, aczkolwiek dla tych, którzy lubią polegać na drogowskazach w trakcie słuchania, tytuły programowe z pewnością okażą się pomocne. Sekwencja zdarzeń rozpoczyna się od eksploracji terytoriów kontrapunktyczno-impresjonistycznych w części pierwszej zatytułowanej "Can It Be Asked?”; ta zaś ustępuje miejsca rytmom tanecznym oraz emocjonalnym kulminacjom w partii fortepianu w "Repeat Gaze." "Lily Slip Up" to kolejne nawiązanie do tańca z humorystycznymi quasi-wpadkami zasugerowanymi w tytule tej części; po niej następuje "Shade for Swarm," dłuższa i bardziej skomplikowana cześć, w której dominują ekspansywne ostinatowe rytmy oraz ekspresywne wzloty i upadki. Część ostatnia zatytułowana "Inevitable / Thrill" wraca do prostoty, aczkolwiek widzianej przez soczewkę postmodernizmu; słyszymy tu naturalną i uproszczoną melodię, a na koniec odrobinę patosu - urokliwy i efektowny gest, który prowadzi do szybkiego zakończenia utworu.
Zespól Self-Imposed Exile ma na swym koncie występy na międzynarodowych festiwalach jazzowych w Vancouver i Toronto, na festiwalu chopinowskim w Opderschmelz (Luksemburg), w chicagowskim Chopin Theatre, a także na festiwalach CMJ i SXSW. Ponadto, trio otrzymało zamówienia na kompozycje od Chelsea Music Festival, Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego w Darmstadt oraz Spark & Echo Arts. Przy odrobinie wysiłku możecie państwo posłuchać ich na żywo na tych lub podobnych festiwalach, które otwarte są na muzykę współczesną wychodzącą poza ustalone konwencje.

© 2015, Zbigniew Granat

Special thanks to the generous contributions made via AIM Hatchfund by Daniel Henderson, Mariola Olbinska, Dennis Wentz, Betsy Hirsch, Deb McComas, Jennifer Chiaramonte, Christine Murnane, Damien & Beth Kruziki, Lalit Abichandani, Jim & Gretchen Kruziki, Roberta Smithline, Christine Bell, Kenji Fujishima, Richard Oxhandler, Tyler Duncan, Roselyn Chew, Roberta Feldhusen, Angie Song, Josefina Urraca, Michael Mery, Trent Kynaston, Dylan & Melissa Kruziki, Randy Kominsky, Hsin-Chih Chang, Andre Matos, Pat & Sheila Murnane, Pat D’Ercole, Debbie Chou, Rick Spencer, Julius Cafiso, Bradley Wong, Nathan Ilten, Rose Sherwin, Luc Walter, Michele Bjella, Eddie Strauss, Andy Milne, Janna Dyk, Leol Williams, Carl Doubleday, Rebekah Taboada, Robert Reis, Jane Mayer, Nina Ozeki, Ramona Wis, Siv Lie, Jonah Kraut, John Shindler, Aaron Hartley, Guillem Sarle, Michel Reis, Vincent Naples, Maggie Ridge, Jim Farrow, and 3 Anonymous donors

Additional thanks to Steinway & Sons, Hsin-Chih Chang, Christine Murnane, Tori Cote, and the families of Jakub, Aaron & Shaun.

© 2015 Self-Imposed Exile, All Rights Reserved



to write a review